Lista przypraw

Smak: ziołowy, lekko gorzkawy, śródziemnomorski.

Zastosowanie: pieczony kurczak, warzywa z piekarnika, ziemniaki, zapiekanki, pizza, sosy pomidorowe. Najlepiej pasują do dań pieczonych i smażonych, mniej do rosołu czy klasycznych polskich zup.

Uwaga: można dać średnio lub trochę więcej, ale bez przesady, bo mieszanka jest dość intensywna.

Smak: mocny, wytrawny, lekko gorzki.

Zastosowanie: kurczak, indyk, wieprzowina, pieczenie, sosy śmietanowe, duszone warzywa, pieczarki. Dobrze łączy się z czosnkiem i cebulą.

Uwaga: raczej średnio lub mało, bo łatwo zdominować potrawę.

Smak: bardzo mocny, żywiczny, „leśny”.

Zastosowanie: pieczone ziemniaki, karkówka, wołowina, pieczone mięso, marynaty. Bardzo dobry do rzeczy z piekarnika.

Uwaga: dawać mało. To jedna z tych przypraw, z którą łatwo przesadzić.

Smak: bardzo aromatyczny, „rosołowy”, domowy.

Zastosowanie: rosół, zupy warzywne, sosy mięsne, duszone mięsa. Daje klasyczny polski aromat.

Uwaga: zwykle 1–2 liście albo szczypta suszu wystarczy.

Smak: lekko świeży, delikatny, trochę słodkawy.

Zastosowanie: ziemniaki, jajka, sos koperkowy, twarożek, ryby, lekkie sosy śmietanowe. Bardziej do lekkich dań niż do ciężkiego mięsa.

Uwaga: można sypać dość śmiało.

Smak: lekko świeży, neutralny, ziołowy.

Zastosowanie: zupy, jajka, ziemniaki, sosy, ryż, makarony, mięso po ugotowaniu lub usmażeniu. To taka przyprawa uniwersalna do wykończenia dania.

Uwaga: można używać dość swobodnie, bo nie jest agresywna.

Smak: świeży, lekko cytrusowy, charakterystyczny.

Zastosowanie: kurczak, ryż, dania azjatyckie, meksykańskie, sosy na bazie pomidora, marynaty. Dobra do nowocześniejszych i bardziej egzotycznych smaków.

Uwaga: nie każdemu podchodzi. Zacznij od małej ilości.

Smak: wyraźny, ziołowy, lekko gorzkawy.

Zastosowanie: pizza, sosy pomidorowe, makarony, mięso mielone, zapiekanki, dania włoskie i greckie. Bardzo dobrze pasuje do pomidorów.

Uwaga: średnio. Nie trzeba dużo, bo ma mocny aromat.

Smak: delikatniejszy niż oregano, lekko słodkawy, świeży.

Zastosowanie: pomidory, makarony, sałatki, sosy pomidorowe, pizza, kanapki z mozzarellą lub serem. Bardzo dobra tam, gdzie chcesz łagodniejszy „włoski” smak.

Uwaga: można dać trochę więcej niż oregano.

Smak: ziołowy, ciepły, lekko słodkawy i wytrawny jednocześnie.

Zastosowanie: bigos, kapusta, grochówka, fasolka po bretońsku, kiełbasa, wieprzowina, żurek. To klasyk polskiej kuchni.

Uwaga: do cięższych dań można dawać śmiało, szczególnie do kapusty i kiełbasy.

Smak: aromatyczny, ciepły, lekko ostry lub łagodny zależnie od mieszanki.

Zastosowanie: kurczak, ryż, warzywa na patelnię, sosy z mlekiem kokosowym, dania inspirowane Indiami i Azją. Najlepiej pasuje do drobiu i dań z ryżem.

Uwaga: dawać stopniowo, bo każda mieszanka ma inną moc.

Smak: lekko ziemisty, trochę gorzkawy.

Zastosowanie: ryż, zupy krem, sosy, curry, kurczak, warzywa. Często daje się ją bardziej dla koloru niż dla samego smaku.

Uwaga: raczej mało lub średnio. Barwi bardzo mocno.

Smak: bardzo ostry.

Zastosowanie: sosy pomidorowe, mięso smażone, gulasze, dania z patelni, chili con carne, marynaty. Dobre tam, gdzie chcesz dodać ostrość, a nie nowy złożony smak.

Uwaga: zawsze od bardzo małej ilości. To przyprawa, z którą najłatwiej przesadzić.

Smak: korzenny, lekko pikantny, rozgrzewający.

Zastosowanie: kurczak, dania azjatyckie, marynaty, herbata, niektóre sosy, a także desery. Do wytrawnych dań pasuje szczególnie z czosnkiem i sosem sojowym.

Uwaga: raczej średnio lub mało, bo łatwo wybija się na pierwszy plan.

Smak: ciepły, korzenny, elegancki.

Zastosowanie: puree ziemniaczane, beszamel, kalafior, szpinak, białe sosy, zapiekanki. To przyprawa bardziej „kuchenna” niż grillowa.

Uwaga: tylko szczypta. Za dużo od razu psuje smak.

Smak: cięższy, mocny, bardzo charakterystyczny.

Zastosowanie: kapusta, bigos, wieprzowina, pieczenie, niektóre chleby i farsze. Bardzo dobrze pasuje do tłustszych i cięższych dań.

Uwaga: jeśli nie lubisz dominującego smaku, dawaj mało.

Smak: coś między pieprzem, goździkiem i korzenną nutą.

Zastosowanie: rosół, bigos, gulasz, mięso duszone, zupy, sosy długo gotowane. To jedna z podstaw klasycznej polskiej kuchni.

Uwaga: zwykle kilka ziaren wystarczy.

Smak: mocniejszy i bardziej „żywy” niż mielony.

Zastosowanie: kapusta, pieczywo, wieprzowina, pieczenie, niektóre zupy. Dobrze sprawdza się tam, gdzie chcesz wyraźnie wyczuć przyprawę.

Uwaga: można lekko rozgnieść przed dodaniem, wtedy odda więcej aromatu.

Smak: lekko cytrusowy, przyprawowy, cieplejszy niż liście kolendry.

Zastosowanie: marynaty do mięsa, kuchnia indyjska, dania azjatyckie, pieczone mięso, sosy. Bardzo dobra do mieszanek przyprawowych.

Uwaga: najlepiej lekko rozgnieść w moździerzu albo pod nożem.

Smak: wytrawny, lekko gorzkawy, typowo „zupowy”.

Zastosowanie: bigos, kapusta, rosół, gulasz, sosy, mięso duszone, marynaty. Często używa się go razem z zielem angielskim.

Uwaga: po gotowaniu zwykle się go wyjmuje.

Smak: słodki, deserowy, ciepły, bardzo aromatyczny.

Zastosowanie: ciasta, budyń, kremy, owsianka, kawa, desery, mleko na słodko. To nie jest przyprawa do normalnych obiadów, tylko raczej do słodkich rzeczy.

Uwaga: może leżeć długo, szczególnie jeśli trzymasz ją szczelnie.

Smak: czosnkowy, lekko pieprzny, wygodny „na szybko”.

Zastosowanie: jajka, kanapki, twarożek, mięso z patelni, pieczony kurczak, frytki, ziemniaki. Dobra codzienna przyprawa do prostych dań.

Uwaga: sprawdź, czy ma w składzie sól. Wtedy łatwo przesolić potrawę.

Smak: ziołowy, domowy, zwykle dość uniwersalny.

Zastosowanie: zupy, sosy, mięso, ziemniaki, duszone warzywa. To mieszanka typowo użytkowa do codziennej kuchni.

Uwaga: warto sprawdzić skład, bo każda firma robi ją trochę inaczej.